Srpsko nacionalno vijeće poziva Crnogorce na „pomirenje“ time što će biti obnovljen spomenik kralju Aleksandru Karađorđeviću, ističući kako je Njegovo Visočanstvo napravilo mnogo „dobra Crnoj Gori“. Čak i površno obaviješteni građanin Crne Gore se može samo gorko nasmijati ovoj vrsti licemjerstva. Ovdje je izlišno govoriti polemičkim tonom, jer propagatori ove ideje ili pate od kolektivne amnezije ili od kolektivne drskosti. Faktografija je neumoljiva! Podsjetimo se:

• Briga o Njegoševoj kapelici na Lovćenu, a zaboravlja se da su Karađorđevići oburdali originalnu Njegoševu kapelicu i na „solidnoj“ distanci ogradili svoju posvećenu sinu kralja Aleksandra;
• Briga o podizanju spomenika kralju Aleksandru, a zaboravlja se da je na tom mjestu bio Crnogorski senat koji su Karađorđevići kao dokaz svoje supremacije razrušili;
•  „Hrišćanska briga“ o crkvi na Sv. Stefanu A. Nevskom, a zaboravlja se da je na tom mjestu postojala još starija crkva;
• „Dobročinstvo“ zidanjem zgrade Zetske banovine, a zaboravlja se gdje je otišao ogroman novac od ratnih reparacija koji je pripadao Crnoj Gori, kao državi saveznici u Prvom svjetskom ratu;
• Zaboravlja se na hiljade spaljenih domova i hiljada ubijenih civila tokom „bijelog terora“;
• Zaboravlja se da kralj Aleksandar nije rođen na Cetinju već na Rijeci Crnojevića, i da je u toku noći prenesen na Cetinje, gdje je objavljeno rođenje, jer kralju ne priliči da bude rođen u malom mjestu;
• Zaboravlja se da je pomajka, dojilja kralja Aleksandra izvršila samoubistvo od sramote zbog ponižavajućeg dočeka od strane posinka Aleksandra“;
• Zaboravlja se spaljivanje žive čeljadi, žene i đece komite Petra Zvicera od strane srpskih okupacionih snaga;
• Zaboravlja se ponižavanje crnogorskih nacionalnih simbola (zastave, grba, crnogorske kape) i crnogorskih prvaka (samarenje i degradacija crnogorskih vojnih činova i odlikovanja);
• Zaboravljaju se đeca i trudnice po srpskim kazamatima na Cetinju;
• Zaboravljaju se silovanja odrasle čeljadi i maloljetnika;
• Zaboravljaju se najsuroviji metodi mučenja i zlostavljanja u vrijeme „bratske“ okupacije, na kojima bi pozavidio i dr Jozef Mengele, i to samo iz razloga što su nosili ime crnogorsko;
• Zaboravlja se ukidanje Crnogorske pravoslavne crkve, šikaniranje i progon crnogorskog sveštenstva;
• Zaboravlja se nepostojanje Crne Gore, progon dinastije Petrovića i otimačina kompletne njihove imovine, kao i sirotinjski i izgnanički život „dede“ kralja Aleskandra, Nikole I Petrovića Njegoša;
• Napokon, zaboravlja se da je oružana sila velikosrpskog projekta, oličena u četničkom pokretu u svim zvjerstvima na strani nacista i nacističkih okupatora rasula groblja po cijeloj Crnoj Gori;

Novija istorija nije ništa veselija i preduga bi bila lista ovih „dobročinstava“:

• Zaboravlja se krvava jugoslovenska drama čije kosturnice su oslonjene na isti projekat iz perioda Karađorđevića;
• Zaboravljaju se na desetine hiljada nevino ubijenih u suludoj ideji koju još podržava Srpsko nacionalno vijeće i Srpska pravoslavna crkva;
• Zaboravlja se rušenje grobnica Knjaza Danila i velikog vojvode Mirka u crkvi Cetinjskog manastira, a u jednoj od  tih grobnica je  počivao prije posvećenja i Sv. Petar Cetinjski, kao i Njegoševi ostaci kada su sklanjani pred austrougarskom artiljerijom.

Autor „spornih“ stihova crnogorske himne, kojih tamo nema, je nakon obavijesti da su Zviceri spaljeni u Cucama pod komandom srpskog majora Kecmanovića, preživjevši opšti linč kazao: „Niko tako žestoko ne mrzi kao izdajnik izdanu domovinu!“

Predlažem da se na Cetinju na pogodnoj lokaciji podigne spomenik crnogorskom apsurdu, nezapamćenom u civilizovanom svijetu; opozicionom djelovanju u Crnoj Gori protiv vlastite države, koje bi u svakoj civilizovanoj zemlji svijeta bilo zakonski sankcionisano kao antidržavni akt i „aneks“ tom spomeniku koji će podsjećati da su Crnogorci jedini narod na svijetu koji je preko legalnih kanala antidržavne poslenike proglasio opozicijom i hrani ih od novca poreskih obveznika protiv čijeg se opstanka ovi djelatnici bore, dajući im napokon nacionalne penzije i to nacije koju ove „patriote“ ne priznaju. Ovaj crnogorski apsurd se može bez zazora kandidovati za Ginisa.

Sreten Vujović
Zoran Stanojević

Cetinje