Na savremenoj crnogorskoj likovnoj sceni posebno mjesto zauzima vizuelna umjetnica Irena Lagator-Pejović. U prilog tome govori i podatak da je nedavno predstavila rad na internacionalnoj izložbi „The Land Seen from the Sea“ u Đenovi. Riječ je o instalaciji „Istorija ekonomije iskustva“.

Za Pobjedu govori o najzapaženijim projektima, utiscima sa 12. istanbulskog bijenala, instalaciji kojom se predstavila italijanskoj publici…

U toku je postavka kolektivne izložbe u Đenovi u Muzeju savremene umjetnosti Villa Croce. Šta predstavlja Vaš rad ,,Istorija ekonomije iskustva“ ?

- Rad ,,Istorija ekonomije iskustva“ je fotografska instalacija koja dokumentuje zatečenu situaciju u Bokokotorskom zalivu: dva kruzera plove u neposrednoj blizini ostrva dramatično mijenjajući percepciju mjesta. Fotografije formiraju kružnu cjelinu viseći sa stropa, čija nenaglašenost početka niti kraja ima za cilj kontinuitet – repeticiju radnje. Ako je ekonomija iskustva svojevrsna prijetnja društva konzumacije, naslov „Istorija ekonomije iskustva“ igrom riječi u odnosu na istoriju mjesta i vizuelno neprikladan tok radnje bavi se pojmom konzumacije osim prostornih i vremenskih dimenzija i konzumacijom intimnih sfera, pojma osjećaja i bivanja u mjestu i vremenu beskrajnog postajanja predmetom iste.

Crtež, grafika, fotografija, video, instalacija… samo su neki od medija koje koristite u stvaralaštvu. Kako posmatrate sintezu raznih medija vizuelne umjetnosti?

- Interesuju me i jednomedijska i višemedijska umjetnost. Višemedijska i jedan od njenih vidova – sintezijska umjetnost, veliki su izazovi zato što ne predstavljaju samo zbir djelova. Ne samo zbog izrazitih sinhronijskih osobenosti i beskonačnosti načina usklađivanja, medijska sinteza me interesuje i zbog mogućeg postizanja sinergijskog dejstva dok je istovremeno potrebno voditi računa o relativnoj samostalnosti svake medijske linije. Ta neophodna polarnost razmišljanja o cjelini i njenim činiocima približava vas, između ostalog, i istraživanju gezamtkunstverka, međutim odlučujem se za  perceptivnu i aperceptivnu neiscrpivost višemedijskih struktura, u odnosu na oboje: rub i središte medija.

Nedavno ste proizveli i Vaš prvi multipl u formi art knjige, koji će se uskoro naći u prodaji istovremeno sa Vašom monografijom. Kako biste nam približili multipl „Društvo neograničene odgovornosti“?

- U multiplu „Društvo neograničene odgovornosti“, čovječje tijelo popunjava industrijski proizvod – školsku svesku na kocke. U svakom redu sitni čovjekoliki piktogrami se rotiraju u sopstvenom prostoru, čineći vidljivom ko-konstitutivnu prostornost između društva i individue. Listanjem stranica sveske, čitalac modifikuje njen sadržaj, čini eksplicitnim prostor između figura i vrijeme koje privremeno nastanjuju. Percepcijom njihove istovremene mnoštvenosti i mirne koegzistencije, čitalac aktivira sadržaj stranica otvarajući ga ka dimenziji preispitivanja realnosti i pripadanja društvu koje, slično crtežu, neograničeno i neograničeno odgovorno tek treba da bude otkriveno.

(Intervju u cjelosti pročitajte u štampanom izadnju dodatka Kultura)