Rezidba vinove loze

Starije djelove stabla, treba odstranjivati šegom-

testericom, pri čemu se vodi računa da se što manje povređuje skelet čokota, odnosno da se prave što manje rane

Pod rezidbom se podrazumijeva djelimično ili potpuno odstranjivanje djelova čokota. Jačina i način rezidbe zavisi od sorte, planiranog prinosa i potencijala čokota. Osnovni cilj svake rezidbe je usklađivanje vegetativnog potencijala (bujnosti ) sa prinosom. Razlikuje se rezidbu na zrelo (zimska ) i na zeleno.

Pod rezidbom na zrelo (zimska rezidba ) podrazumijeva se ostavljanje određenog broja kondira i lukova i ona može biti kratka (ostavljanje samo kondira, od jednog do pet okaca), mješovita (ostavljanje na čokotima i kondira i lukova )i duga rezidba, kada pri rezidbi u rodnim čvorovima ostavljamo od 10 do 12 okaca, odnosno samo lukove.

Kod sorti koje imaju visoku rodnost trećeg i četvrtog okca pri osnovi lastara kao sto su sorte ”vranac”, ”kardinal”, ”smederevka”, ”muskat hamburg” i druge, pri rezidbi se ostavlja i kratki i dugi kondir za donošenje većeg prinosa grožđa. Rezidbom u sljedećoj godini, dugi kondir odstranimo do osnove, a na kratkim kondirima vršni lastari se orezuju na duge, a niži na kratke kondire. Na taj način se sprječava izduživanje rodnih čvorova.

I mješovita rezidba se primjenjuje na vrancu i kratošiji i velikom broju stonih sorti. Kondiri koji se ostavljaju pri mješovitoj rezidbi su kondiri za zamjenu. Oni obezbjeđuju lastare koji će se u narednoj godini koristiti za rezidbu. Mješovitu rezidbu primjenjujemo i kod sorti kod kojih su okca pri osnovi lastara slabije rodnosti. Zato se na čokotu ostavljaju kondiri i lukovi da bi se iskoristila najrodnija okca na sredini lastara za donošenje roda. U narednoj godini lukovi iz prethodne godine se uklanjaju do osnove. Na prošlogodišnjim kondirima, ukoliko su se razvila dva dobra lastara, primjenjuje se princip mješovite rezidbe. Vršni lastar orežemo na luk a niži za zamjenu. Ako se na kondirima nijesu razvili dobri lastari onda se za novi luk mogu ostaviti i dobro razvijeni lastari pri osnovi prošlogodišnjeg luka.

Kod duge rezidbe lukovi ostavljeni rezidbom slobodno padaju naniže ili se vezuju za žicu. U svakoj narednoj godini za novi luk, ostavlja se prvi dobro razvijen lastar pri osnovi prošlogodišnjeg luka.Da bi se ti lastari dobro razvili, odmah poslije rezidbe, lukove savijamo naniže i vežemo za žicu. Karakteristično za dugu rezidbu je da dolazi do izduživanja rodnih čvorova i deformacije oblika stabla.

Pri bilo kojem od navedenih načina rezidbe presjecanje lastara se vrši na udaljenosti od oko jednog santimetra iznad zadnjeg okca, na kondirima ili lukovima. Presjek mora da ima blagu kosinu, suprotno od okca kako bi se sokovi koji se izdvajaju iz lastara pri suzenju, slivali suprotno od okca. Starije djelove stabla, treba odstranjivati šegom- testericom, pri čemu se vodi računa da se što manje povređuje skelet čokota, odnosno da se prave što manje rane.